و من آن روز را انتظار ميکشم
حتی روزي
که ديگر
نباشم
کجایی ستاره عشق من ؟
ستاره دلم هنوز بيداري ، باز هم امشب خواب نداري
نَكنه تو. هم مثل من عاشقي ، چشم انتظاري
نكنه تو هم توو شب ها ، خسته از غبار جاده
خواب مهتابو مي بيني كه مياد پاي پياده
نكنه هجوم ابر ها ، تو رو هم از ما بگيره
ستاره براي بودن بودن ديگه فردا خيلي ديره
حالا كه خورشيد طلسمِ قلعه ي سنگي خوابه
تو نگو عشق ها دروغه ، تو نگو دنيا سرابه
با كدوم بهونه بايد شب و از توو كوچه دزديد
گل سرخ عاشقي رو به غريبه ها نبخشيد
ستاره ، همه غرورم ، پيش كش ناز تو باشه
تو بمون تا چشماي من با سپيدي آشنا شه
من اگه اسير خاكم ، تو كه جات تو آسمونه
دلخوشم به اين كه هر شب تو بياي روو بوم خونه
همنشين ابر و ماهي ، توي اون همه سياهي
نكنه اونقده دور شي كه ديگه منو نخواهي
ا
