برای انسان، رسیدن به کمال بدون نوعی از عشق‌ورزیدن، امکانپذیر نیست. بدین‌گونه هر کس در آرزوی عشق ورزیدن و مورد عشق واقع‌شدن است. هر چند عده زیادی هستند که در این راه بخاطر طرز تفکر خاص خود بطور کامل ناکام می‌گردند. امروزه عده‌ای هستند که‌می‌ترسند به نفوذ عشق دیگری سر فرود آورند؛ زیرا تصور می‌کنند هویت شخص خود را از دست می دهند.
عده‌ای دیگر در ناخودآگاه خود، عاشق‌شدن را ممنوع می‌کنند چون نمی‌خواهند مورد خیانت واقع شوند. در این مواقع است که بعلت ناسازگاریهای ناخودآگاه، فرد عشق ورزی را در درون خود غیرممکن می‌داند و در این مواقع است که روانکاوی یا دوباره سازی روانی تقریباً
همیشه موثر است.
زنان و مردانی که در شهرهای بزرگ برای ادامه کار و یا ادامه تحصیل می روند هنگامی متوجه می‌گردند که چقدر تنها هستند که به زوجهای دیگر خیره می گردند و بدنبال موقعیت‌های مشابهي هستند تا نیاز خود را برطرف کنند. اما چون درآمد بالایی ندارند و یا خود را در مقایسه با دیگران بی فایده می‌دانند قادر نیستند تا دیگران را به بیرون دعوت کنند بهمین دلیل اغلب این گروه از افراد در انتها عشق خود را در اختیار روسپی‌ها فرار می دهند تا بدین صورت جانشین نیاز ایشان گردد. هر چند که در انتها درمی‌یابند که این موضوع فریبی بیش نبوده و نمی‌تواند نیاز ایشان را برطرف کند اما بخاطر ناچاری بارها
و بارها به آن افدام می ورزند.

هنر عشق ورزیدن چیزی است که بایستی آموخته شود و شگفت‌آور نیست که پندار در عشق موجب شوربختی می‌گردد. نخستین شرط خوشبختی در عشق، عشق مطلوب و عاملی است که باعث گسترش شخصیت هر دو شریک می باشد. مانند سرد مزاجی خانم‌ها که یکی از مسایل رایج است. سرد مزاجی حالتی است با خصوصیاتي از قبیل اغلب عصبی، متلون، فتنه‌جو و بد مشرب. این حالت می‌تواند ریشه در علل و حوادث رخ داده در زندگی و یا کشمکش‌های روانی باشد. این موضوع می تواند در دراز مدت باعث جدایی زوجین گردد. متاسفانه چون اکثر مردان متوجه این موضوع نمی‌گردند نمی‌توانند به همسران خود دراین  
رابطه كمك كنند.